Kule Yapmaca

Kule yapmaya bayılıyoruz tabi sonrada yıkmaya

Bilmece Kartları

Bu kartları dün Banu hanımın sitesinde gördüm ve çok hoşuma gitti Duru için şuanda erken belki bilmeceler ama ben yinede hayvanları tanıtma amacı ile kartları print ettim ve kartlar üzerindeki hayvanlar ile ilgili kendimce şarkılar uydurup seslerini çıkarttım Duru bayıldı bu oyuna ve kendisi bana kart seçip ordaki hayvanı tekrar yapmamı şarkıyı tekrar etmem için uzatıp durdu bütün akşam.
Bu arada kartları aldığım site şurası Bilmece kartları

Hafıza Oyunu

Duru ile biraz hafıza oyunu oynayalım dedik daha önce bu oyunu dr. ile birlikte oynamışlardı ve biz eşimle çok şaşırmıştık topu bulduğunda dün akşam tekrar oynadık çok sevindi topu her bulduğunda sonra bide kendini alkışladı

önce topu saklıyoruz bu arada DURU pür dikkat topa bakıyo

                                          top yok kayboldu nerde hadi bul bakalım DURU

                                       
                                        ımmmm acaba bumu yoksa bumu biraz düşüniyim anne

                                       
                                            işte buydaaaaaaaa bulamam sandın dimi anneeee

                                                                   bak işte buydaaaaaa

alkışşşşşşşşş

bu resime bitityorum nedense bıcırda oturmuş gayet güzel poz veriyo her gördüğümde gülüyorum resime.kızım bıcırı çok seviyo e hali ile bıcırda onu seviyo duru nereye gitse arkasında he birde kedimiz var fındık

geçtiğimiz aylarda

İlk bahara yeni girdiğimiz güzel güneşli günlerin birinde atıverdik kendimizi papatyalar arasına

minik mucizemin minik elleri

           
                                    işte durunun eve geldiği ilk gün 1800 gr doğduktan 35 gün sonra

ayakları benim serçe parmağımın yarısı kadarcıktı kuzumun

nokta gibi bir burun minnacık bir dudak Allahın bir mucizesi işte

Durunun doğum hikayesi

bugün biraz Duru dan bahsetmek istiyorum neden mucize meleğim olduğundan Duru 29 haftalık dünyaya geldi erken doğum yani minnacık prematüre bir bebek olarak gerçi ben hiç görmedim doğduğu gün ve ilerlereyn günlerde bunun ne kadar acı veren bir duygu olduğunu mutlaka tahmin edersiniz yavrunuzu doğuruyosunuz ama günlerce görmüyorsunuz nasıl neye benziyo kime benziyo kaşı gözü saçı nasıl diye düşünüp duruyorsunuz ben bu zaman aralığında hep dua ettim sağlıcakla hastaneden ve içinde bulunduğu o küvezden taburcu olması için günler sonra duruyu görmeye gittim heyecanla fakat kızımın küvezi odanın nerdeyse en arka tarafındaydı ve ben sadece minnacık ayak görebildim odaya girmek yasaktı doğal olarak seslendim konuştum ağladım kızımla sonra bir kıpırtı ile ayaklarını kaldırdı salladı belkide merak etme anneciğim yakında alacaksın beni kucağına demiştir kimbilir.ben hastaneden taburcu olduktan sonra bir başka hastenede yatmak zorunda kaldım yani yine kızımı göremeyecektim bu süre içesinde onu anne sütü gibi bir nimetten mahrum bırakamazdım 2 saatte bir süt sağıp dolaba koyuyodum toplanan sütleri eşim hergün kilometrelerce yol katederek kızımıza götürüyodu ben tedavimin ardından taburcu olur olmaz ilk işim kızımın yanına koşmak oldu aslında birazda zorla çıktım diyebilirim hasteneden dr resmen yalvardım artık iyiyim nolur bırakın gidiyim diye hatta bir defasında dr dan 2 saat izin istedim kızımı görmeye gidebilmek için her tarafımda serumlar bu arada tabikide alamadım iznimi.kızımı görmeye hergün öğlen gidiyodum hem süt sağıyodum hemde camın arkasından olsa onu seyrediyodum bu tarif edilemez bir duygu inanın dokunamamak koklayamamak ama olsun sağlıklı olsunda nasıl olsa eve cıkınca bol bol sarılıp öpüp koklardım doya doya bir gün yine kızımı ziyarete gittiğimde bana öğleden sonra kızınızı siz kendiniz besleyeceksiniz dediler yani beni odaya alıp kızımı kucağıma vereceklerdi o an nasıl olduğumu hatırlamıyorum ne saatler ne dakikalr geçmek bilmiyodu sonunda beklediğim an geldi odaya girdim ayagımda galoşlar üzerimde önlük ellerim dezenfekte edilerek yanındaydım günler sonra kızımın yanındaydım hemşire kucağına aldı bana verdi hadi al annesi kızını doyur bakalım dedi bide altını değiştir dedi o an kıpkırmızı oldum hatta belkide renkten renge girdim ellerim ayaklarım zangır zangır titriyor öylece kalakalmıştım kızım kucağımda sonra biberonla besledim o kadar miniktiki uyuyodu sürekli altını açtım değiştirirken kaka yaptı o anda üstündeki kıyafetide battı hemşire yeni kıyafetler verdi değiştir bakalım dedi kızını bu arada dr hemen yanımdaki küvezde yatan bebeğe bakıyo ama aynı zamanda çaktırmadan beni izliyodu kızımla yaklaşık yarım saat vakit geçirdim sonra odadan cıkardılar hiç bırakmak istemiyodum ve o günün sonunda tam hataneden cıkacakken dr bize kızımızı çıkarabileceğimizi taburcu edebileceğimizi söyledi 35 gün sonra kızımı alabilecektim evimize götürebilecektim o minnacık bedeni ile hayata sımsıkı sarıldı 1133 gr doğdu taburcu olduğunda 1800 gr dı şimdide minik tatlı bir cimcime